Bloglar

Bazı liderler vardır, görünürde her şey yolundadır. Hedefler tutturulmuş, ekipler işler görüyor, sunumlar dolu doludur. Ama bir yorgunluk vardır içlerinde; tarifi zor, yerini bulamayan bir eksiklik gibi.

Psikolojik güvenlik; bir kurumun çalışanına “Hata yapabilirsin, fikrini söyleyebilirsin, eleştirebilirsin, soru sorabilirsin” diyebildiği noktadır. O güvenin olduğu yerde insanlar susmaz, saklanmaz, saklamaz. İfade eder, gelişir, geliştirir.

Ekibinde biri var. Zeki, çalışkan, işini biliyor. Bir şekilde her toplantıda içinde bir şey sıkışıyor. O konuşmaya başladığında sabırsızlanıyorsun. Söyledikleri mantıklı, bunu biliyorsun. Yine de bir yerde bir şey seni rahatsız ediyor.

Sen, aile şirketinin devamlılığını sağlamak ve ekibini büyütmek için her detayı titizlikle takip eden, yüksek sorumluluk bilincine sahip bir lidersin. Üstlendiğin görevler ve yaptığın fedakârlıklar gerçekten övgüye değer.

Bir çalışanın uğradığı fiziksel şiddet değil yalnızca… Asıl konuşulması gereken, uzun zamandır görünmeyen ama hissedilen, sesi duyulmayan ama her gün yaşanan bir başka şiddet biçimi: psikolojik baskı, dışlama, görmezden gelinme… yani mobbing.

Yeni bir sistem geliyor, yeni bir süreç başlıyor, yeni bir yapı kuruluyor. Sen anlatıyorsun. Slaytlar hazır, gerekçeler net, faydalar sıralanmış. Toplantı bitiyor. Herkes "tamam" diyor.

"Toplantı yaptık ama yine aynı yere geldik." Bunun gibi cümleleri duymadığımız bir kurum kalmadı. Yöneticiler, çalışanlar, ekip liderleri... herkes bir noktada aynı sarmala sıkışmış hissediyor.

Ünvan sadece iş saatlerinde mi geçerlidir?

Belirsizliğin hüküm sürdüğü iş dünyasında, liderlik anlayışı geçmiş yıllardan oldukça farklı bir evrim geçirmiştir. Eski moda yöneticilik tarzları, hiyerarşik yapılar, emir-komuta ilişkileri ve ben merkezlilik yerine artık modern liderlik anlayışı tüm

Zihinsel dağınıklık, sessiz çalıştığı için çoğu zaman fark edilmiyor. Kimse “bugün zihnim çok dolu” demiyor. Bunun yerine daha hızlı olmaya çalışıyoruz, daha çok işi aynı güne sıkıştırıyoruz, daha verimli yöntemler arıyoruz. Oysa asıl mesele çoğu zaman hı

Kriz okuryazarlığı, sadece sorun çözme değil; riskleri fırsata dönüştürebilecek bilinç, refleks ve sistemler kurma yeteneğidir.

İyi bir lider konuşur ama gerçek bir lider dinler. Fakat dinlemek, sadece sessiz kalmak veya sıranın size gelmesini beklemek midir?

Bugün birçok lider, geçmişte defalarca işe yarayan reflekslerini kullandığı hâlde aynı etkiyi yaratamadığını hissediyor. Aynı toplantılar yapılıyor, benzer kararlar alınıyor, doğru olduğu düşünülen cümleler kuruluyor. Yine de ekipler eskisi kadar karşılık

Kadın liderliğin gerilemesi, bir eşitlik mücadelesi olduğu kadar bir kurumsal sürdürülebilirlik meselesidir. Eğer bu alarm sinyali görmezden gelinirse, kurumlar sadece toplumsal baskı değil aynı zamanda iş sonuçları açısından da ciddi kayıplar yaşayacak.

Bazı sabahlar, erkenden kalkarsın ama bir yorgunluk oturur ya üzerine... Ne tam anlatabilirsin, ne de tam anlayabilirsin. İşler yürüyordur, ekip oradadır, toplantılar yapılır... Ama bir şeyler eksiktir, hissedersin.