Bloglar

Uzun yıllar boyunca liderlik; karar almak, yön göstermek, kontrol etmek ve sonuç üretmek üzerinden tanımlandı. Güçlü lider; her şeyi bilen, yönü net çizen, belirsizlik karşısında hızlı cevap veren kişi olarak konumlandı.

Bugün liderlik tartışmalarında kritik bir gerçek öne çıkıyor: Mutluluk, artık bireysel bir duygu değil; kurumsal bir strateji aracıdır.

Bazı sabahlar, erkenden kalkarsın ama bir yorgunluk oturur ya üzerine... Ne tam anlatabilirsin, ne de tam anlayabilirsin. İşler yürüyordur, ekip oradadır, toplantılar yapılır... Ama bir şeyler eksiktir, hissedersin.

Atatürk’ün liderliği; karar almaktan öte, o kararın arkasındaki sorumluluğu taşıma biçimidir. Yetkiden çok etkiyle, emirden çok ilhamla yürüyen bir yolculuktur. En kritik anlarda bile sakinliğini koruyabilen zihinsel çeviklik, kalabalıkları etkileyen hita

Kurumlarda konuşulan başlıkları düşündüğünde ilk akla gelenler genellikle aynı olur. Performans hedefleri, stratejik planlar, büyüme rakamları, verimlilik göstergeleri, KPI tabloları, raporlar ve sonuçlar…

İş dünyasında geri bildirim, liderlerin ve ekiplerin gelişimi için en güçlü araçlardan biridir. Ancak hem vermek hem de almak çoğu zaman kolay değildir. Yanlış anlaşılmaktan korkarak ya da karşımızdakini kırmamak adına susmayı seçebiliriz.

Sen de bazı kararları çok hızlı almış olabilirsin. Belki bir toplantıdaydın, ekip senden bir yön bekliyordu. Bir kriz anında herkes sana döndü. Ya da belki sadece sessizlik seni rahatsız etti ve o boşluğu doldurmak istedin. O anlarda bir şey söylemen, bir

"Ben gerçekten lider miyim, yoksa sadece sorumlu biri miyim?" Bu soruyu kendine hiç sordun mu?

21. yy. İş dünyasında işletmecilik anlayışı ele alındığında, başarının yükseltilmesi, etkin ve verimli çalışmanın elde edilmesi ve bütün bunların sonucunda müşteri memnuniyetinin elde edilebilmesi sadece bilgi ve beceriye dayalı değil, aynı zamanda duygu

Bazı liderler vardır, görünürde her şey yolundadır. Hedefler tutturulmuş, ekipler işler görüyor, sunumlar dolu doludur. Ama bir yorgunluk vardır içlerinde; tarifi zor, yerini bulamayan bir eksiklik gibi.

Psikolojik güvenlik; bir kurumun çalışanına “Hata yapabilirsin, fikrini söyleyebilirsin, eleştirebilirsin, soru sorabilirsin” diyebildiği noktadır. O güvenin olduğu yerde insanlar susmaz, saklanmaz, saklamaz. İfade eder, gelişir, geliştirir.

Ekibinde biri var. Zeki, çalışkan, işini biliyor. Bir şekilde her toplantıda içinde bir şey sıkışıyor. O konuşmaya başladığında sabırsızlanıyorsun. Söyledikleri mantıklı, bunu biliyorsun. Yine de bir yerde bir şey seni rahatsız ediyor.

Sen, aile şirketinin devamlılığını sağlamak ve ekibini büyütmek için her detayı titizlikle takip eden, yüksek sorumluluk bilincine sahip bir lidersin. Üstlendiğin görevler ve yaptığın fedakârlıklar gerçekten övgüye değer.

Bir çalışanın uğradığı fiziksel şiddet değil yalnızca… Asıl konuşulması gereken, uzun zamandır görünmeyen ama hissedilen, sesi duyulmayan ama her gün yaşanan bir başka şiddet biçimi: psikolojik baskı, dışlama, görmezden gelinme… yani mobbing.

Yeni bir sistem geliyor, yeni bir süreç başlıyor, yeni bir yapı kuruluyor. Sen anlatıyorsun. Slaytlar hazır, gerekçeler net, faydalar sıralanmış. Toplantı bitiyor. Herkes "tamam" diyor.